يا خانه يا فرش و بساطش حلال نيست ، يا در آنجا ظرف طلا يا نقره يا آلات لهو و لعب و مانند اينها باشد ، يا به لهو و لعب و هرزه گوئى مشغول باشند ، همهء اينها قبول دعوت را منع مىكند و موجب تحريم يا كراهت آن است . امام صادق عليه السّلام فرمود : « سزاوار نيست كه مؤمن در مجلسى بنشيند كه در آن خداى تعالى معصيت مىشود و نتواند منع كند ، و كسى كه ناچار باشد ( از روى اكراه و تقيّه ) كه بر سفرهء ظالمى حاضر شود بايد كم بخورد و از غذاهاى مرغوب نخورد » . و نيز مهمان بايد وقتى وارد خانه اى مىشود در صدر مجلس ننشيند ، و بهترين مكانها را انتخاب نكند ، بلكه فروتنى نمايد و به پائين مجلس خشنود باشد ، و اگر صاحبخانه جائى بنمايد همانجا بنشيند و با او مخالفت نكند ، اگر چه مهمانان جاى ديگرى از بالا يا پائين به وى نشان دهند . و مواظب باشد كه مقابل اطاق زنان ننشيند ، و به جائى كه طعام از آنجا مىآورند بسيار نگاه نكند ، كه اين عمل دليل بر آزمندى و پستى نفس است ، و درود و سلام را از نزديكترين فرد آغاز كند . و شايسته است كه دير به خانهء ميزبان نرود و صاحبخانه را منتظر نگذارد ، امّا شتاب هم نكند و زودتر از وقت و پيش از آنكه كاملا آمادگى داشته باشد نرود . چهارم : حق معلوم و حق حصاد ( درو ) و افزونى چيزى مراد از حق معلوم اين است كه آدمى مقدارى از مال خود را ، كم يا زياد ، علاوه بر صدقات واجب به فقرا بدهد يا بدان وسيله صلهء رحم به جا آورد . و مراد از حق حصاد ( درو ) اين است كه پشته اى از خرمن يا دسته اى از كشت خود يا مقدارى از گندم يا خرما يا ديگر محصولات مانند ميوه ها و حبوبات خود را به فقرا و نيازمندان و خوشه چينان بدهد . اين دو نوع انفاق از صدقات مستحب به شمار مىرود ، و دربارهء شدت استحباب آنها اخبار بسيار وارد شده است . امام صادق عليه السّلام فرمود : « خداوند